Mervan Giresor yoldaşa

0


Hevi Mervan

2015 yılının Haziran ayının son demlerine doğru bir gündü. O gün Heval Mervan’la karşılaşacaktım. Yaşamımın her anının o günden sonra, Mücadele arayışına girebileceğini bilmiyordum. İçimde çok farklı bir duygu oluşmuştu. Ne yapacağım , ne olacak kafamda bir sürü belirsizlik…

Yaşamım o gün değişecekti ,çünkü Heval Mervan (Ferit Altunterun) bana yol gösterici olacaktı. Yaşamıma yön vermemi sağlayacaktı.

Özgürce bakabilmek bir insana bu kadar mı yakışır? Sevgi dolu ve PKK’ye bağlı olmak bu kadar mı asilce ve Mervanca olur?

Bilmiyordum, gördüm. Bi anda karşımda gördüm gözlerini ve gülüşünü, yaprakların arasından bana bakıp gülümseyen bir
Gerilla…

İlk başta görememişim, beni izleyip güldüğünü. Bir anda karşımda gördüm, yanına gittiğimde selamlaşıp oturduk ağaçların arasında. Başımı kaldırıp gökyüzüne uzanan ağaçlara baktım ve tekrar hala karşımda ,ama inanamadığım Heval Mervan’ın yüzüne baktım inanılması zordu çünkü onları yani gerillayı görebilmek çok büyük şans istiyordu veya ben böyle düşünüyordum.

Bir rüyaydı uyanmak istemediğim bir rüya, uyandığımda kimselere anlatamadığım bir rüyaydı…

İçten bir gülümsemesi vardı, sevgi ve yoldaşlığın ne olduğunu hissettiren bir gülümseme. Asi bir o kadar da heybetli bir savaşcı. Bir dağ , bir su ve bir Mervan vardı o anda. Belirsiz net veya bilinmeyen bir şey değildi bu. Gerillalar yaşamdaki duruşlarıyla ,özgürlük arayışlarıyla bize yol göstericiydiler her zaman, onlar varken sırtımızın yere gelmeyeceğini bilirdik. Biz Gerillayla tanıştık ilklerimiz her zaman gerillalarla başladı. Sürekli Tekrar olan yaşamlarımız ,bir halkın savunucusu ve savaşçısı olmaya karar verdiğimiz anlarda tekrar olmamaya başladı. Her bir Kürd çocuğunun etkilendiği bir Gerilla vardır. Bende Heval Mervan’ın yoldaşlığından çok etkilenmiştim. Onun yanından ayrıldıktan sonra artık nettim ve kararlıydım. “Ben Mücadele etmeliyim“ diyordum. Bana söylemediği şeyler vardı bunu hissedebiliyordum ama bana en çok söylediği şey “Mücadele et” olmuştu.

Sözcükler yetmez seni anlatmaya ,mücadeleni anlatmaya yetmez, seni sana anlatmayı isterdim gül yüzüne ,asi bakışlarına mahsum gülüşüne…

Önder Apo’ya olan bağlılığınla; Şehid Rojhat’tan, Şehid Kendal’dan, Ape Musa’ya yol alıyorsun. Her patikasında Berfin, Şilan ve Hevidarların gülüşünde özgürlüğü takip ediyorsun.

Gülüşlerin düşler kadar uzakta mı ,yoldaşlığın her an bizimle mi, tarih kokan topraklarda mı kaldın yoksa? Sen Amed’den, Kurtay’dan, Çiyager komutandan ve Teyre Baz Delil’den hiç ayrılmadın ki… Bir yaşam ki bir davaya sonuna kadar bağlı, bir can ki fedaileşen bir can. Şimdi Amed intikam kokuyor ,kaybedilen her canın intikamı kokuyor. Toprak almış sizleri sarıp sarmalıyor. Toprak ki uğruna yenilmeyen yaşamları koruyor şimdi.

Amed ki her karışında bir Özgürlük Savaşçısını bekliyor…
Mervan’ca gülüşleri bir gün tekrardan görme umudu ve inancıyla.

 

Cevap bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.